نامه آقای مهندس احمد موسوی استاد دانشگاه - زنجان - ایران
- April 22, 2005 02:54 PM 
اسفندماه 1384زنجان - ایران =Feb 2006
ای نام تو بهترین سرآغاز ----- بی نام تو نامه کی کنم بازلم یشکر المخلوق و لم یشکرالخالق----- کسی که سپاسگزاری خلق را نکرده شکر خالق را بجای نیاورده است
خداوندا مرا آن ده که آن به
جناب آقای پرفسورخرسند
سلام علیکم
ابتدا خداوند منان را شاکریم که با دست غیبی خویش که از آستین شما پدیدار گشته مادر عزیزمان را شفا بخشیده و با اعطای زندگی دوباره به ایشان،
شادی و شعف و رونق دوباره ای به زندگی ما بخشیده است.
البته بجای آوردن شکر الطاف الهی نه دربیان گنجد و نه از حقیری چون من برآید.
جناب آقای پرفسورخرسند
رشد و بالنگی هر کشوری در مسیر تعالی در گرو تلاشها و نوآوریهای وابسته به افراد بلند نظر آن سرزمین می باشد و نیک انسانهائی چون شما نماد هویدای اینگونه بودنهائی هستید.
خداوند را سپاس می گوئیم که در مسیر درمان مادرم وجود نازنینی چون شما را قرار داده که بی هیچ چشم داشتی و با کمال تواضع و در نهایت حوصله، وقت خود را وقف درمان انسانها قرار داده است.
دوباره شاکر خداوند عالمیانیم که درمان مادرم بدست یکی از فرزانگان ایرانی صورت گرفته است.
مادری که براساس نتایج آزمایشگاهی و گفته پزشکان معالج در ایران بدلیل ابتلا به سر طان خون از نوع AML 4، چند صباحی بیش از وجود گرما بخش وجوداش باقی نبوده که آنهم بایستی با تحمل درد و رنج در محیط های بیمارستانی و با مصرف انواع داروهای شیمیائی سپری می شد در حالیکه پس از گذشت حدود 4 ماه از اولین شیمی درمانی خفیف و رها نمودن این روش درمانی روتین
برای درمان سرطان و عمل نمودن به توصیه های جنابعالی، هم اینک که نزدیک عید نوروز ما ایرانیان است مثل سایر انسانها در اجتماع خانواده ایفای نقش کرده و اثری از بیماری در زندگی ایشان دیده نشده و خود ایشان نیز اذعان می کنند
که در سلامتی کامل بسر برده و بهبود یافته اند.
آقای دکتر خرسند عزیز
نمی دانم که از چه زبانی بهره بگیرم و چه کلمات و الفاظی را بکار ببندم و کدامین راه را بپیمایم تا بتوام ذره ای از ارادت قلبی و تشکر و سپاسگزاری صمیمانه خود و تمام افراد وابسته به این مادر مهربان را بسبب زحمات بی شائبه در مسیر درمان ایشان به حضرتعالی اعلام دارم،
چرا که زبان برای بیان سپاس الکن و نتیجه کار جنابعالی فوق تصور و خارج از ظرفیت کلمات و الفاظ است.
شما نه بدلیل چشم داشت مادی کار کرده و می کنید و نه کار شما بامادیات قابل جبران است
و بنابر قول خداوند یکتای توانا: هر کس بنده ای از بندگان مرا زنده گرداند گوئی جهانی را زنده کرده است.
حال در مقابل این عمل حضرتعالی چه پاداشی باید داد فقط آفریننده خلق را توان آن هست و بس.
در پایان دوباره با زبان الکن از زحمات جنابعالی تشکر کرده و می خواهم که
در صورت مسافت به ایران ، ما را مفتخر کرده و قدم بر چشمان ما بگذارید.
ارادتمند
احمد موسوی
زنجان – غرب شهرک . . . . . .تلفن . . . . .
-------------------------------
جناب آقای مهندس احمدموسوی استاد عالیقدر دانشگاه زنجان
ایران - زنجان
خدای را سپاسگزارم که دل بندگان خود را شاد می نماید.
از نامه صمیمانه و محبت آمیز شما و نیز سایر اعضای محترم خانواده ممنونم.
ما هم از خوشحالی شما خوشحالیم و مایلیم همه بندگان خدا را از این رویداد بزرگ تاریخی،بازهم آگاه نمائیم تا هیچ مستاصلی در جهان و مخصوصا در ایران عزیزما، نوامید نگردد.
بکمک بندگان خوب خدا این صدا طنین انداز باید شود.
حق یارو یاورتان باد.
خرسند
برگشت
نظرات وگزارشات [2]